ειναι εδω και αυτο μου φτανει και μου περισσευει.Δεν ειναι με τον τροπο που θα ηθελα ουτε με τον τροπο που συνηθιζε να ειναι.Ομως ειναι εδω,ειναι μεσα στην καθημερινοτητα μου ξανα,και δεν λεω ”μες την ζωη μου” γιατι μες την ζωη μου ηταν απο τοτε που τον γνωρισα.Μπηκε και δεν βγηκε ποτε,εμεινε εκει,με αφησε λιγο ή τον αφησα,και ξαναηρθε..και ξαναεφυγε,και ξαναηρθε…και τα ιδια και τα ιδια..παντα το ιδιο..Εγω εμεινα εκει,εκει,εκει,στα ματια του,στο γελιο του που δεν ειναι τιποτε ιδιαιτερο,εμεινα να αγαπαω τα χαζοπραγματα,τα ηλιθια και ανουσια γεγονοτα που συνηδητοποιεις την σημασια οταν τα χανεις,εμεινα εκει να του δινω ολο μου το εγω οσο μπορουσα,να κανω τα παντα,να τον αγαπαω καθε μερα με καθε μου κομματι.Ειμαι ακομα εδω,ξαναγυρισε ναι.Αλλα θα ξαναφυγει.Δεν πειραζει,καποια στιγμη ισως καταλαβει.Μεχρι τοτε θα μεινω εδω,οποτε θελει θα γυριζει,οποτε θελει θα φευγει.και εγω δεν θα βρω ποτε το κουραγιο να τον αφησω .
